دیافراگم دیواره ای عضلانی – تاندونی است که قسمت تحتانی توراکس را می‌پوشاند و آن را از حفره شکم جدا می‌کند.این عضله به داخل توراکس برآمده است و دارای دو برآمدگی گنبدی شکل می‌باشد. در یک بازدم عادی بلندترین نقطه گنبد در سمت راست قرار دارد که این نقطه مجاور پنجمین دنده است. در همین شرایط یعنی در بازدم عادی گنبد سمت چپ کمی پایین تر و درمجاور پنجمین فضای دنده ای قرار دارد.


مرکز عضله دیافراگم تاندونی است که به آن تاندون مرکزی (Central tendon) می‌گویندو این ناحیه تاندونی شبیه به برگ شبدر است و در نتیجه دارای سه برگچه می‌باشد، برگچه راست ، چپ ، قدامی.

اطراف دیافراگم عضلانی است و این الیاف پرده دیافراگم را به توراکس متصل می‌کنند.

اتصالات دیافراگم به سه قسمت مجزا تقسیم می‌شود : کمری (lumbar)/ استرنومی / دنده ای (costal)

اتصالات کمری : دیافراگم در قسمت کمری به صورت دو ستون (crura) و پنج نیم قوس (arcs) با مهره های کمری و دنده های تحتانی اتصال برقرار کرده است. این اتصالات هم عضلانی است و هم تاندونی.

پنج اتصلات نیم قوسی دیافراکم در ناحیه لومبار عبارت اند از :  دو نیم قوس داخلی / دونیم قوس خارجی / یک نیم قوس میانی .
قوس رباطی میانی بین دو اتصالات ستونی مانند دیافراگم قرار دارد.



دیافراگم در هر طرف از نیمه بدن در ناحیه کمری سه جایگاه اتصال دارد. دو نیم قوس (داخلی و خارجی) و یک جایگاه اتصال ستونی.
توجه شود که قوس میانی(Median) در وسط قرار گرفته است.

اتصالات ستونی دیافراگم در ناحیه کمری : دو اتصال ستونی در طرفین قدام تنه مهره ای کمری فوقانی و دیسک های بین مهره ای آنها وجود دارد.اتصالات ستونی راست از اتصالات ستونی چپ طویل تر و ضخیم تر است. اتصالات ستونی سمت راست از سه مهره کمری  فوقانی و دیسک بین مهره ای آنها منشاء می‌گیرد  اما اتصالات ستونی سمت چپ از دو مهره فوقانی کری و دیسک بین مهره ای بین منشاء می‌گیرد. همانطور که در شکل فوق مشخص است این دو ستون به سمت بالامی‌آیند و به تاندون مرکزی متصل می‌شوند.

اتصالات رباط قوسی داخلی ناحیه کمری : از تنه اولین یا دومین مهره کمری منشاء می‌گیرد و به راس زائده عرضی اولین مهره کمری متصل می‌شودو از زیر این اتصال قوسی عضله psoas عبور می‌کند.
اتصالات رباط قوسی خارجی : از زائده عرضی اولین مهره کمری منشاء می‌گیرد و به راس دنده دوازدهم متصل می‌شود. از زیر این اتصال عضله کوادراتوریس عبور می‌کند.
 
اتصالات دنده ای دیافراگم :
در این ناحیه الیاف عضلانی دیافراگم به سطح داخلی غضروف دنده ای و قسمت های مجاور آن در  شش دنده آخر متصل می‌شود
 
اتصالات استرنال دیافراگم : این اتصالات گاهی وجود ندارد اما در صورت وجود به صورت دو رشته باریک عضلانی به سطح خلفی زائده زایفویید استرنوم متصل می‌شود.



سوراخ های دیافراگم :

سوراخ اوزوفاگوس : این سوراخ در حد دهمین مهره سینه ای است. کمی در جلو ئ چپ سوراخ ائورتیک قرار دارد. از این سوراخ اوزوفاگوس (مری) عصب واگ راست(از خلف اوزوفاگوس) و واگ چپ (از قدام اوزوفاگوس)و شاخه اوزوفاژیال شریان گستریک چپ (از طرفین اوزوفاگوس) و عبور می‌کند
اگر سوراخ اوزوفاگوس بیش از حد گشاد شود فتق هاییتال روی می‌دهد.


سوراخ آئورتیک : این سوراخ در حد دوازدهمین مهره سینه ای است. این سوراخ تقریبا در خط میانی (Median) بدن قرار دارد. از این سوراخ آئورتا ابدومینال (آئورت شکمی) ورید آزیگوس و ورید همی آزیگوس و مجرای توراسیک (Thoracic duct)  عبور می‌کند ، مجرای توراسیک از  سمت راست آئورتا آبدومینال عبور می‌کند. ورید آزیگوس نیز از سمت راست مجرای توراسیک (در نتیجه از سمت راست آئورتا آبدومینال )(قانون صفرم آناتومیک!!!!!!)عبور می‌کند اما ورید همی‌آزیگوس از سمت چپ شریان آئورتا عبور می‌کند.
سوراخ IVC: این سوراخ در حد دیسک بین مهره ای بین هشتمین  نهمین مهره سینه ای قرار دارد. همچنین این سوراخ در محل تلاقی برگچه راست و قدامی دیافراگم قرار گرفته است و از آن ورید بزرگ IVC و عصب فردریک راست عبور می‌کند.

سوراخ های ریز دیافراگم : در دوطرف از زیر رباط قوسی داخلی زنجیره سمپاتیک عبور می‌کند.
در دو طرف از زیر رباط قوسی خارجی عصب و شریان و ورید دنده دوازدهم عبور می‌کند.
از اتصالات ستونی سمت چپ و راست دیافراگم در هر طرف دو عصب اسپلانکینگ می‌گذرد.

عصب دیافراگم : عصب اصلی دیافراگم ، عصب فرنیک است. ریشه این عصب از سومین و چهارمین و پنجمین مهره گردنی می‌آید. به طور معمول در دوران جنینی  هر عضوی که تشکیل می‌شود از سگمان نخاعی هم سطح خود عصب دریافت می‌کند. در دوران جنینی دیافراگم در مجاورت گردن تشکیل می‌شود  به همین دلیل از سگمان های نخاعی گردنی عصب (عصب فرنیک) دریافت می‌کند. این عضله بعد از تشکیل بر اثر چرخش های دوران جنینی در جایگاه خود (بین توراکس و شکم) قرار می‌گیرد. دیافراگم از اعصاب زیر دنده ای (Subcostal) نیز عصب دریافت می‌کند. در واقع عصب فرنیک بخش تاندونی دیافراگم را عصب دهی می‌کند و اعصاب زیر دنده ای بخش عضلانی دیافراگم را عصب دهی می‌کنند.
 

یکی از عوامل سکسه انقباضات غیر ارادی و تصادفی دیافراگم است



Virology.mihanblog.com