1. شناسایی و اتصال به سلول هدف : اتصال VAP یا ساختار های سطحی كپسید ویریون به گیرنده های سطحی سلول تعیین كننده این است كه كدام سلول می تواند توسط ویروس  آلوده شود. گیرنده یك ویروس در سطح سلول ممكن است پروتئینی یا كربوئیدراتی باشد. ویروس هایی كه به گیرنده موجود بر روی سلول های خاص متصل  می شوند محدود به گونه های خاصی (طیف میزبانی) یا سلول خاصی می باشند. سلول هدف حساس به عنوان تمایل بافتی مطرح می شود ویروس اپشتین-بار  یك هرپس ویروس بوده و به واسطه رسپتور c3d موجود بر روی سلول های B انسان طیف بافتی و میزبان محدودی دارد.. پارو ویروس B19 به گلوبوزید (آنتی ژن p گروه خونی) بیان شده در پیش از های اریتروئیدی متص می شود.

ساختار  اتصالی ویروس در ویروس های فاقد انولپ ممكن است بخشی از كپسید یا یك پروتئین بوده كه از كپسید به خارج گسترده شده است. یك canyon در سطح پیكورنا ویروس ها مانند ریبنو ویروس 14 ، به عنوان یك سوراخ كلید برای ورود یك بخش ICAMI از سطح سلولی مطرح می باشد. فیبرهای آدنو ویروسی و پروتئین های 1-  از رئو ویروس ها در وجوه كپسید به رسپتور های موجود در سطح سلول هدف متصل می شوند. در ویروس های دارای انولپ VAP ها گلیگو پروتئین های اختصاصی هستند. HA در ویروس آنفلوانزا A به اسیدسیالیك موجود در روی سلول های متفاوت و متعدی متصل می شود، بدین ترتیب طیف میزبانی و بافتی این ویروس وسیع و گسترده است. همچنین آلفاتوگا ویروس ها و فلاوی ویروس ها قادر هستند به گیرنده های موجود در سلول های اكثر گونه های حیوانی ، بند پایان ، خزندگان ، دوزیستان ، پرندگان و پستانداران متصل شوند. این نكته به آنها اجازه می دهد  تا حیوانات ، پشه و سایر حشرات را را آلوده كرده و توسط آنها منتشر شوند.

2. نفوذ : اكثر تعاملات بین VAP ها و رسپتور های سلولی  منجر به ورود ویروس به درون سلول می شود. مكانیزم ورود بستگی به ساختار ویریون و نوع سلول دارد. اكثر ویروس های بدو انولپ به واسطه آندوسیتوز وابسطه به رسپتور یا توسط ویروپكسیس وارد سلول می شوند. آندو سیتوز روند طبیعی ، جذب مولكول های متصل شده به رسپتور های سلولی مانند هورمون ها ، لیپو پروتئین ها با دانسیته پایین (LDL) و ترانسفرین توسط سلول می باشند. پیك.رنا ویروس ها و پاپووا ویروس ها ممكن است از طریق ویروپكسیس وارد شوند. ساختارهای هیدروفوبیك  پروتیئن های كپسیدی ممكن است پس از اتصال ویروسی به سلول ها نمایان شده و این ساختار ها  به ورود ویروس به غشاء كمك نموده یا در نفوذ مستقیم زنوم ویروسی از غشاء سلول نقش داشته باشند.

 ویروس های انولپ دار برای وارد نمودن نكلئوكپسید یا ژنوم به طور مستقیم به درون سیتوپلاسم ، غشای خود با غشای سلولی فیوز می نمایند. PH اپتیم برای فیوژن براساس نحوه نفوذ مشخص می شود. اگر نفوذ در سطح سلولی صورت گیرد  PH فیوژن خنثی می باشد و اگر ویروس ابتدا از طریق اندو سیتوز وارد شده  و سپس فیوژن در آندوزم ها رخ دهد  PHاسیدی برای فیوژن مطلوب است. فرآیند فیوژن ممكن است به واسطه VAP  یا سایر پروتئین ها رخ دهد.HA در ویروس آنفولانزا A به گیرنده اسید سیالیك در سطح سلول های هدف متصل می شود. تحت شرایط اسیدی خفیف آندوزم ، ساختار HA تغییر كرده و پروتیئن های هیدروفوبیك نمایان شده و به این ترتیب فیوژن غشایی القا می كردد. پارامیكسو ویروس ها ممكن است ننجر به فیوژن سلول سلول شده و به این ترتیب سلول های غول آسای چندین هسته ای (سن سی شیا) ایجاد می گردد. برخی از هرپس ویروس ها و رترو ویروس ها در PH خنثی با سلول فیوز نموده و پس از همانند سازی و تكثیر ایجاد سن سی شیا را القا می نمایند.

Virology.mihanmlog.com