پلک چشم هایتان نبض دار شده و به گونه ای غیرارادی می لرزد.
لرزش یا پرش پلک علل متفاوتی دارد:
به دلیل تحریک اعصاب عضلات چشم ، تحریکات عصبی و روانی ، استرس و اضطراب و یا حادثه ای که اعصاب شما را تحت تاثیر قرار داده پیش می آید و پس از رفع مشکل پیش آمده به خودی خود برطرف میشود.احتمالا در جایی کار یا زندگی میکنید که منبع نور آنجا ، شدید یا حاصل لامپهای سفید مهتابی است.کم خوابی یا عدم استراحت چشم را نیز میتوان به نشانه های خستگی افزود.با کاهش میزان تابش نور یا افزودن لامپهای زرد معمولی (از جنس فنر یا سیم فلزی) و نیز استراحت ، دور شدن از وسائل نوری ظاهرا یکنواخت اما دارای تشعشع (مثل مانیتورها) ، کمپرس ناحیه چشم ، استراحت و خواب به میزان لازم و مانند آن عضلات پلک آرامش قبل را بازیافته ، پرش پلک نیز متوقف میشود.

فقر موادی چون منیزیوم و کلسیم در بدن باعث پرش غیرارادی پلک میشود. اگر چنین باشد ، به سبب کمبود منیزیوم در دستهایتان هم لرزش خفیفی را حس میکنید و افزون بر آن اسپاسمهای عضلانی گاه به گاه ، خواب رفتن دستها یا پاها،احساس گرفتگی گلو یا شانه یا گردن نیز به سراغتان می آید. در اینصورت باید به پزشک مراجعه کنید و زمانی در حدود ۲ تا ۳ ماه مکمل ها یا کپسولهای حاوی منیزیوم و کلسیم میل کنید!این زمان طولانی به خاطر آن است که مواد یافت شده بخوبی به همه اعضای بدن برسد.گاهی نیز کمبود ویتامین B6 باعث پرش پلک در افراد میشود.در اینصورت لبهایتان هم خشک به نظر میرسد.





اسپاسم ها (گرفتگی عضلات) و گاهی پلک زدن ها، تکراری و غیر قابل کنترل هستند که معمولا در پلک بالایی رخ می دهد.به گزارش تبیان، این انقباضات (blepharospasm) معمولا بر عضلات هر دو چشم تاثیر می گذارند. اگر شما دچار این حالت باشید، ممکن است یک حرکت غیر ارادی را که هر چند ثانیه، یک تا دو دقیقه طول می کشد و یا عود می‌کند تجربه کنید.اکثر مردم دچار انقباضات جزئی پلک چشم در طول زندگی خود می شوند. علل آن عبارتند از:

خستگی- استرس - کافئین (مثل قهوه)

شکل جزئی پریدن پلک، بی ضرر و بدون درد است. این حالت معمولا خود به خود از بین می رود. اما می تواند آزاردهنده هم باشد، به ویژه در شرایطی که اسپاسم (انقباض عضلانی) به اندازه کافی قوی باشد و پلک ها را به طور کامل ببندد. انقباض پلک مدت طولانی ادامه دارد. برخی افراد، اسپاسم های مکرر در طول روز را تجربه می کنند. علائم می توانند روزها، هفته ها یا حتی ماه ها بعد دوباره برگردند. این حالت می تواند استرس های روحی زیادی ایجاد کند و با زندگی فرد تداخل داشته باشد. در جدی ترین شکل، انقباض پلک می تواند مزمن شود. این حالت می تواند باعث چشمک زدن مداوم و دوبینی شود. اگر منجر به شرایطی شود که در آن باز نگه داشتن چشم فرد مشکل باشد، می تواند باعث اختلال دید شدید شود