تبلیغات
ویروس شناسی - مطالب هفته چهارم اردیبهشت 1392
منوی اصلی
ویروس شناسی
علم اگر در ثریا باشد مردان و زنانی از سرزمین پارس بدان دست خواهند یافت
  • غشاء‌ پلاسمایی دیواره‌ای بسیار نازک و شفاف است. این لایه به طور مستقیم توسط میکروسکوپ نوری قابل مشاهده نیست. تمامی سلول ها دارای غشاء پلاسمایی هستند و به وسیله آن از محیط پیرامون جدا و محافظت می‌شوند.

    غشاء ساختاری ساده دارد و متشکل از ورقه‌ای دو لایه‌ای از مولکول‌های لیپید است. ضخامت آن در حدود 5 نانومتر (معادل 50 اتم) می‌باشد. در ساختمان غشاء پروتئین هایی به صورت کانال و و پمپ وجود دارد که به غشاء خاصیت نفوذ پذیری می‌دهد. بعضی از این پروتئین ها دریافت کننده تغیرات محیطی هستند به طوری که سلول با کمک آنها به تغییرات محیط پاسخ می‌دهد. غشاء خاصیت شکل پذیری دارد و ساختمان آن از استقامت خاصی بهره می‌برد به طوری که با سوراخ شدن بخشی از آن فرو نمی‌ریزد بلکه محل آسیب دیده به سرعت ترمیم می‌شود. غشاء در شبکه آندوپلاسمی زبر ساخته می‌شود. غشاء های جدید ایجاد شده به غشاء سلول اضافه می‌شوند و بدین طریق غشاء سلولی رشد کرده و افزایش می‌یابد.

    ساده ترین غشاء مربوط به باکتری هاست. این موجودات تنها دارای غشاء پلاسمایی هستند اما سلول های یوکاریوت علاوه بر غشاء پلاسمایی دارای شبکه گسترده غشاء درونی هستند که اجزاء درون سلول را محصور می‌کنند.غشاء درونی همانند غشاء پلاسمیی است(از نظر ساخت و ساختار). غشاء درونی فضاهای دارای ترکیب مشخص را محصور می کند مانند شبکه آندو پلاسمی،دستگاه گلژی،میتوکندری،کلروپلاست... این غشاء سبب حفظ اختلاف در ترکیب و عملکرد این اندامک‌ها می‌شود. تفاوت درخواص اندامک ها به علت اختلاف در پروتئین‌های موجود در غشاء هر اندامک است.

    ترکیب لیپیدی غشاء شامل میلیون ها مولکول لیپید است که دو ورقه مجاور هم به‌نام دو لایه لیپیدی تشکیل می‌دهند.  این دو لایه لیپیدی اساس ساختار غشاء را می سازند و به عنوان سدی نفوذپذیر عمل می‌کند. لایه لیپیدی اغلب غشاء ها یکسان و مشابه است، غشاء ها به واسطه پروتئین های خود دارای ویژگی منحصر به فرد می‌شوند.

    دو لایه لیپیدی :

    لیپید های غشاء در آب تشکیل می‌شوند.

    این لیپید ها دو بعدی هستند.

    دو لایه لیپیدی نامتقارن‌اند. این عدم تقارن درون سلول و در شبکه آندوپلاسمی زبر ایجاد می‌شود.

    پ

    آخرین ویرایش: جمعه 13 تیر 1393 04:56 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • در سلول های پروکاریوت ، فرآیند ترجمه زمانی آغاز می شود که بخش کوچکتر ریبوزوم (ریبوزوم30S) به mRNA(RNA پیامبر) متصل شود سپس اولین آنتی کدون که آنتی کدون آغاز گر نام دارد (UAC)  توسط tRNA (RNAناقل) وارد ریبوزوم می شود و به کدون خود (AUG) بر روی mRNA متصل می شود. سپس بخش بزرگتر ریبوزوم (ریبوزوم 50S) به مجموعه قبلی اضافه می شود. این بخش دارای سه جایگاه است ، جایگاه E ، محل خروج tRNAهایی است که آمینو اسید خود را از دست داده اند ، جایگاه P در این قسمت آمینو اسیدها از tRNAها جدا می شوند و به آمینو اسیدای که بر روی tRNA جدید در جایگاه A قرار دارند متصل می شوند‌ ، جایگاه  A (جایگاه پذیرنده)، محل ورود tRNA همراه با آمینو اسید جدید است.

    همانطور که ذکر گردید برای آغاز پروتئین سازی آنتی کدون آغازگر (UAC)  وارد جایگاه P می شود. بعد از اتصال آنتی کدون آغازگر به کدون خود tRNA بعدی که حاوی آمینو اسید بعدی است وارد جایگاه A می شود و توسط آنتی کدون خود بر روی کدون مختص خود بر روی mRNA متصل می شود. در مرحله بعد آمینو اسیدای که توسط tRNA آغازگر حمل می شود در جایگاه P جدا شده و با آمینو اسید tRNA جایگاه A با پیوند پپتیدی اتصال برقرار می کند. بعد از این اتصال ریبوزوم با جابه جایی به اندازه یک کدون به طرف جلو حرکت می کند در این حالت tRNA جایگاه P به جایگاه E و tRNA جایگاه A به جایگاه P منتقل می شوند. با ورود tRNA به جایگاه E  کار tRNA به اتمام می رسد در نتیجه از ریبوزوم خارج می شود همچنین با خالی شدن جایگاه A tRNA بعدی که حاوی آمینو اسید بعدی است وارد این جایگاه می شود و مراحل فوق دوباره تکرار می شوند، این تکرار تا زمانی ادامه می یابد تا کدون های پایان UAA ، UAG،  UGAبر روی mRNA به جایگاه A وارد شوند. با وارد شدن این کدون ها به جایگاه A پروتئین سازی متوقف می شود زیرا برای این کدون ها آنتی کدونی وجود ندارد در نتیجه tRNA به جایگاه A وارد نمی شود و آخرین آمینو اسید که توسط پیوند پپتیدی به دیگر آمینو اسید ها متصل است از آخرین tRNA جایگاه P خارج می شود.اکنون این آمینو اسید ها  یک رشته پلی پپتیدی را به وجود آورده اند و با توجه به نیاز سلول به دیگر نقاط انتقال  می یابند.

    virology.mihanblog.com      


    آخرین ویرایش: جمعه 13 تیر 1393 05:02 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • در ماهیچه های در حال استراحت ، تار های ماهیچه ای اکتین و میوزین در مقابل هم  در حال استراحت هستند و ناحیه ی H و صفحه Z در عریض ترین حالت خود قرار دارد. طی انقباض اکتین و میوزین به طور متقابل بر یک دیگر اثر می کنند. در این فرآیند تار های اکتین به سمت مرکز تار های میوزین می لغزند و در نتیجه این عمل سارکومر کوته می شود.

    ماهیچه هایی که در انقباض کامل قرار دارند ،‌ در پایان همپوشی رشته های اکتین ، صحفه ی Z و ناحیه ی H در کوتاه ترین حالت خود قرار دارند و در عمل تاپدید می شوند.

      virology.mihanblog.com
    آخرین ویرایش: جمعه 13 تیر 1393 05:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه