تبلیغات
ویروس شناسی - مطالب هفته چهارم تیر 1392
منوی اصلی
ویروس شناسی
علم اگر در ثریا باشد مردان و زنانی از سرزمین پارس بدان دست خواهند یافت
  • کوثر بکتاش شنبه 29 تیر 1392 02:11 ب.ظ نظرات ()
    تب خونریزی‌دهندهٔ کریمه-کنگو یک بیماری حاد تب دار و خونریزی دهنده‌است که ازطریق گزش کنه ویا تماس با خون یا ترشحات یا لاشه دام و انسان آلوده منتقل می‌شود. بیماری اولین بار در سال ۱۹۴۴ در کریمه اوکرائین شرح داده شد ونام تب خونریزی دهنده برای آن اعلام گردید. در سال ۱۹۶۹ معلوم شد پاتوژن ایجاد کننده تب خونریزی دهنده کریمه کنگو مشابه همان بیماری است، که در سال ۱۹۵۶ در کنگو مشاهده گردیده‌است ازاینرو ارتباط این دو مکان و بیماری باعث اسم فعلی شد. CCHF در انسان بیماری شدیدی همراه با مرگ و میر حدود ۳۰ ٪ ایجاد می‌کند و شیوع بیمارستانی آن نیز بسیار بالا می‌باشد

    اتیولوژی

    عامل بیماری CCHF ویروسی از گروه آربوویروس خانواده بونیاویریده جنس نایروویروس که تحت عنوان ویروسهای بندپابُرد (arthropod-borne virus) می‌باشد. شایع‌ترین ناقل‌ها کنه‌ای به نام هیالوما می‌باشد.

    اپیدمیولوژی

    ویروس CCHF به وسیله کنه هیالوما منتقل می‌شود. مخزن ویروس در طبیعت اصولا کنه‌ها می‌باشد و گاو، گوسفند، بز وخرگوش نیز به عنوان مخزن مطرح می‌باشند. این ویروس از طریق تماس مستقیم با خون یا ترشحات بیمار، لاشه حیوان آلوده (انتقال به قصابها و سلاخها) سبب ایجاد همه‌گیری‌های ناگهانی می‌گردد. این بیماری بیشتر در مناطق صحرایی آفریقا، اروپای شرقی، خاور میانه عراق، هند، افغانستان، پاکستان، ایران و غرب چین مشاهده می‌گردد. شیوع بالایی از بیماری در بین پرسنل نظامی کارکنان بیمارستانها، کشاورزان و اشخاصی که با دام سروکار دارند مشاهده می‌گردد. بیماری در فصول گرم سال از اواخر فروردین تا اواخر شهریور (زمان رشد و تکثیر کنه‌ها) شیوع پیدا می‌کند. مواردی در بین اعضای خانواده بیمار و پرسنل پزشکی بعد از آلودگی با خون یا ترشحات بیمار رخ داده‌است. پرندگان به بیماری مقاومند (غیر از شترمرغ) لیکن می‌توانند با پخش کنه‌های آلوده باعث اپیدمی گردند. بیماری در حیوانات بدون علامت می‌باشد.

    آخرین ویرایش: جمعه 13 تیر 1393 04:31 ب.ظ
    ارسال دیدگاه

  • هپاتیت

    حداقل 6 نوع ویروس هپاتیت تحت عنوان های ویروس هپاتیت A تا E وجود دارند. اگر چه در تمام این ویروس‌ها بافت مورد نظر کبد می‌باشد وسندرم های اصلی هپاتیت می‌باشد  اما این ویروس ها به میزان قابل ملاحظه ای در ساختار ، روش های تکثیر ، روش های انتقال و مدت زمان و نوع بیماری که ایجاد می‌کنند تفاوت دارند. ویروس هپاتیت A (HAV) و ویروس هپاتیت B (HBV) ویروس های کلاسیک هپاتیت هستند. ویروس های هپاتیت  C ، G  ، E ویروس هپاتیت D (HDV) یا عامل دلتا ، به ویروس های هپاتیت غیر A معروف هستند.

    هر کدام از ویروس های هپاتیت ، کبد را آلوده کرده و به آن آسیب می‌رساند  و موجب بروز علائم کلاسیک یرقان (زردی) و رهایی آنزیم های کبدی می‌شود. نوع ویروس را می‌توان از روی دوره و طبیعت بیماری و تست های سرولوژیک تشخیص داد. این ویروس ها به راحتی منتقل می‌شوند ، زیرا افراد آلوده ، قبل اط پیدایش علائم بیماری ، موجب سرایت ویروس می‌شوند.

    برخی از خصوصیات انواع ویروس هپاتیت عبارت‌اند از :

    ویروس هپاتیت A :

    ·       این ویروس گاهی اوقات  به عنوان هپاتیت عفونی نامیده می‌شود.

    ·       به وسیله یک پیکورناویروس یا ویروس RNA دار ایجاد می‌شود.

    ·       از راه های مدفوعی دهانی منتشر می‌شود.

    ·       دوره کمون آن یک ماه است و پس از آن به طور ناگهانی علائم یرقان ظاهر می‌شود .

    ·       موجب بیماری مزمن کبد نمی‌شود.

    ·       به ندرت کشنده است.

    ویروس هپاتیت : B

    ·       توسط هپادویروس یا ویروس DNA دار ایجاد می‌شود.

    ·       ازطریق خون ، تماس جنسی ، مادر به نوزاد منتقل می‌شود.

    ·       دوره کمون حدود سه ما است و بعد آن به طور آهسته علائم یرقان پدیدار می‌شود.

    ·       در پنج تا ده درصد افراد این ویروس موجب بیماری مزمن کبد می‌شود.

    ·       معمولا با سرطان اولیه سلول کبدی (PHC) مرتبط است. بیش از یک سوم جمعیت جهان به ویروس هپاتیت B مبتلا هستند و هر ساله یک تا دو میلیون نفر بر اثر این بیماری از بین میروند. در نوزادان به علت استفاده از واکسن این ویروس مرگ و میر در حال کاهش است.


    آخرین ویرایش: جمعه 13 تیر 1393 04:33 ب.ظ
    ارسال دیدگاه