هپاتیت

حداقل 6 نوع ویروس هپاتیت تحت عنوان های ویروس هپاتیت A تا E وجود دارند. اگر چه در تمام این ویروس‌ها بافت مورد نظر کبد می‌باشد وسندرم های اصلی هپاتیت می‌باشد  اما این ویروس ها به میزان قابل ملاحظه ای در ساختار ، روش های تکثیر ، روش های انتقال و مدت زمان و نوع بیماری که ایجاد می‌کنند تفاوت دارند. ویروس هپاتیت A (HAV) و ویروس هپاتیت B (HBV) ویروس های کلاسیک هپاتیت هستند. ویروس های هپاتیت  C ، G  ، E ویروس هپاتیت D (HDV) یا عامل دلتا ، به ویروس های هپاتیت غیر A معروف هستند.

هر کدام از ویروس های هپاتیت ، کبد را آلوده کرده و به آن آسیب می‌رساند  و موجب بروز علائم کلاسیک یرقان (زردی) و رهایی آنزیم های کبدی می‌شود. نوع ویروس را می‌توان از روی دوره و طبیعت بیماری و تست های سرولوژیک تشخیص داد. این ویروس ها به راحتی منتقل می‌شوند ، زیرا افراد آلوده ، قبل اط پیدایش علائم بیماری ، موجب سرایت ویروس می‌شوند.

برخی از خصوصیات انواع ویروس هپاتیت عبارت‌اند از :

ویروس هپاتیت A :

·       این ویروس گاهی اوقات  به عنوان هپاتیت عفونی نامیده می‌شود.

·       به وسیله یک پیکورناویروس یا ویروس RNA دار ایجاد می‌شود.

·       از راه های مدفوعی دهانی منتشر می‌شود.

·       دوره کمون آن یک ماه است و پس از آن به طور ناگهانی علائم یرقان ظاهر می‌شود .

·       موجب بیماری مزمن کبد نمی‌شود.

·       به ندرت کشنده است.

ویروس هپاتیت : B

·       توسط هپادویروس یا ویروس DNA دار ایجاد می‌شود.

·       ازطریق خون ، تماس جنسی ، مادر به نوزاد منتقل می‌شود.

·       دوره کمون حدود سه ما است و بعد آن به طور آهسته علائم یرقان پدیدار می‌شود.

·       در پنج تا ده درصد افراد این ویروس موجب بیماری مزمن کبد می‌شود.

·       معمولا با سرطان اولیه سلول کبدی (PHC) مرتبط است. بیش از یک سوم جمعیت جهان به ویروس هپاتیت B مبتلا هستند و هر ساله یک تا دو میلیون نفر بر اثر این بیماری از بین میروند. در نوزادان به علت استفاده از واکسن این ویروس مرگ و میر در حال کاهش است.